Johann Wolfgang von Goethe

Hoşgeldin ve Hoşcakal

Yüreğim hopluyordu, hızlıca atın üstünde!Oluşmuştu düşünüldüğü gibiydi.Akşam dünyayı beşikte sallıyordu,Dağlarda gece asılıyordu;Sis elbisesinde meşe dikilmişti bileÜstüste yığılmış bir dev, orada,Karanlıkta çalılar arasındanYüz siyah gözlerle baktığında.

Seni gördüm, ve ılıman neşeTatlımsı bakıştan üzerime döküldü;Kalbim tümüyle senin yanındaydı,Her bir nefesim senin için.Pembe renkli bir bahar havasıHoş yüzü sardı,Ve bana şefkat, ah Tanrılar!Umdumki, haketmeseydim!

Ay bir bulut tümseğindenRayihadan tütsüyordu,Rüzgarlar sallıyordu sakin kanatları,Kulaklarımda korkunç uğulduyordu;Gece binlerce canavar yarattı,Ama cüretim körpe ve şendi:Damarlarımda öyle bir ateş!Yüreğimde öyle bir kor!

Fakat, ah, şafakla beraberAyrılık kalbimi daralttı:Buselerinde nasılda bir sevinç!Gözlerinde nasılda bir hüzün!Yürüdüm, sen dikiliyordun boynun eğikVe ardımdan baktın yaş, yaş:Ve genede, nasıl bir mutluluk, sevilmek!Ve sevmek, Tanrılar, öyle bir mutluluk!

Çeviri: Musa Aksoy

Temalar