Gölde

Taze doğa, temiz kanEmiyorum hür dünyadan;Nasıl da tatlı yakına yaranan,Beni göğsünde tutan!Dalga sallıyor kayığımızıKüreklerin çekmesiyle yukarı,Ve tepeler, semada bulutlu,Karşılıyorlar akışımızı umutlu.

Ahu gözlüm, birden eğrilirsin aşağı?Altın hayaller, dönermisiniz yine geri?Yol, Rüya! Sen kadar zerrin sarı;Aşk ve hayat burada, işte yeri.

Hercai yüzeyde parıldıyorOnlarca süzülen yıldızlar,Yumuşak sislerden içiliyorEtraftaki yığılmış uzaklar;Meltemle kuşanmış oy!Gölgeler altındaki koy,Aha ayna yansıyor göldeOlgunlaşırken bir meyve.

(1784 / Lili Schönemann´a olan sevdasını anlatır)

Çeviren: Musa Aksoy