Gerdek

Gerdekte, düğün aleminden uzak,Oturmuş Amor sana sadık ve titriyor,Sakın ha misafirlerin sırları fırıldakGelin döşeğinin gizemini bozmasın diyor.Mistik kutsal pırıltılar parıldıyorÖnünde alevlerin mat altını;Bir buhur anaforu etrafı sarıyor,Doğanın zevkini çıkarasınız diye azılı.

Nasıl çarpıyor yüreğin saatin çaldığında,Konuklarının gürültüsünü kovan.Nasıl da yanıyorsun o güzel dudaklara,Birazdan kapanan ve tamanen susan.Acele ediyorsun, bitirmek için herşeyi,Onunla kutsal yere doğru girmeye;Ateş, bekçinin ellerinde evrenin neyiAzalıyor, mum gibi sakince bitmeye.

Nasıl da sarsılıyor buselerinin çokluğundaGöğüsleri ve mut çehresi;Ancak cesaretin erkini zorluyor anında.Ki ürperten sadece şiddeti,Amor yardım ediyor onu çabucak soymaya,Ama senin yarın kadar çevik değil;Ve sonra sımsıkı kapatıyor gözlerini, güyaMuzip, uslu, bilakis aranızda rezil.

Çeviri: Musa Aksoy