Johann Wolfgang von Goethe

Dizeler

duygusuz ol; hassas bir kalpsallantılı dünyada sefil bir varlıktır

küçük hırsızları asıp yok ederlerbüyükleri çok ilerlemiştirülkeyi ve sarayları yönetiyorlar

dünyayı küçümsemeyi öğrendimancak şimdi, onu fethedecek değerdeyim

peşimizi bırakmıyor, ısrar ediyorsunuzöğüt istiyorsunuz; verebilirimyalnız, içim rahat olsun diyesöz verin ona uymayacağınıza

yaşayarak gelişen nakşedilmiş biçimihiçbir zaman ve hiçbir güç parçalayamaz

birçoğumuz birçok şey bilir; amabilgelikten çok uzaktırbaşka insanlar size kolay bir oyundurkendini ise hiç kimse tam öğrenememiştir

hiç kimse kendine bilge ve özgür demesinölümünden önce

hayatımda bazı şeyler kaçırdımama kimseye hile yapmadım

beşikle tabut arasındaki büyük kanaldasallanır ve yüzerizhayat boyunca tasasız

üç bin yılın hesabınıkendine vermeyi bilmeyen kimsekaranlıkta cahil kalır

ey dünya, senin çirkin uçurumundaiyi niyet bile mahvolur

iki uşaklı bir efendi iyi hizmet göremeziki kadınlı ev temiz süpürülmez

bilim ve sanat sahibi olanındini de vardıro ikisine sahip olmayanındini olmalıdır

akıllı olana, geniş görüşlüye gerçekten çok zamanimkansız şey, mümkün görünür

insan kendini yalnız insanda tanırhayat herkese ne olduğunu öğretir

öğrenme merakıyla şifa bulan gönlümgelecekte hiçbir acıya kapalı olmayacakbütün insanlığa nasip olan her şeyinkendi içimde tadına varacağımruhumla en yüksek ve en derini kavrayacakonun sevinç ve üzüntüsünü gönlüme yığacağımböylece kendi benliğimi onun benliğine doğru genişletipsonunda onun gibi ben de başarısız olacağım

cahillerle tartışırkenbilgeler bile cehalete kapılır

halk, uşak ve galipher zaman kabul ederler kiinsanoğlunun en yüksek mutluluğuyalnızca kişiliktir

itiraf edin! şarkın şairleribiz batınınkilerden daha büyüktüronlara eriştiğimiz nokta isebizim gibilere duyduğumuz kindir

hekimin kusuruna bakmayın, onun da çoluk çocuğu varhastalık bir sermayedir; azaltmayı kim ister

öl ve olişte bunu bilmiyorsankaranlık yeryüzündezavallı bir konuksun yalnızca

cezalandırmayan bir yargıçen sonunda caniyle arkadaş olur

bir gün büyük bir toplantıdansessiz bir bilgin kalkıp evine gidermemnun kaldınız mı diye sorarlar"kitap olsalardı" der, "onları okumazdım."