Rahoon İçin Ağlıyor
Rahoon’a yağmur usulca iner, incecik,Düşer esmer yarimin kabrine incecik.Sesinin kederi gel der, mahzuncaGri ay ışığında.
Dinle sevgili,Nasıl da tatlı, mahzun sesi çağırır sonsuzca,Kimse yanıtlamasa bile, ve kara bir yağmur boşanırO zaman, şimdi olduğu gibi.
Bizim kara yüreklerimiz de, ah sevgili, bırakalım uzansınO’nun kırık kalbi gibi ve üşüsünAltında ay grisi ısırganların, kara toprağınVe mırıldanan yağmurun.
(Trieste, 1913)
James JoyceTürkçe’ye çeviren: İsmail Aksoy“Pomes Penyeach”den (1927)