İkramiye

Bir kış güneşi bulmak için göç ediyorSoğuk kırmızı bir yolda güdüyor davarını,Çağırıyor onları bildik bir sesle,Ve Kabra’ya doğru sürüyor hayvanları.

Bir ses, evin sıcaklığını anlatıyor.Bir ezgi yükseliyor toynaklardan ve meliyor hayvanlarVe çoban çiçekli bir dalla güdüyorDumanın alınlarını süslediği sürüyü.

Köylü, kölesi sürünün,Seril gecede ateşin yanına!Güvendiğim dalım kırıldığı içinKan ağlıyorum kara derenin yanında!