Gece Parçası

Ağız dil vermeyen gecedeSolgun yıldızların meşaleleriYalazlanıp yitiyor.Vuruyor belirsizce minberin çinisineGökyüzünün uzak sınırlarından ruhun ışığı,Gecenin günah karası kubbesine.

Ey melekler,Yitik ordular uyanır kuşanmak için.Dilsizleşip donuklaşanHer bir yanılgı uyandırıldığı zaman,Sallar ay usulca buhurdanlığını.

Karanlığın kıyısındanGecenin kubbesini doldururBir çanın şamatası.Mis kokulu bir duman yükselirBoşluğa doğruRuhların ıssız toprağından.