Fontana’da Sahilde

Ah ile vah içinde rüzgârla çakıl,Çılgın iskele inler de durur;Balçıklı her taş bunaklaştırırDenizin dalgalarını daha da bir.

Sıcacık sararım O’nu soğuğun çığlığınaVe keskin gri denize karşı.Ve dokunurum titreyen kemikli omuzlarınaVe oğlansı koluna.

Sarmalamış korku bizi, karanlıktaDüşerken kar gibi yılgıVe yüreğimde sonsuz nasıl daSevda acısı!