Doğrul Ruhum, Çiy Berrağı Düşlerden

Doğrul ruhum, çiy berrağı düşlerden,Sevdanın derin uykusundan ve ölümden,Bak işte! İç çekişler içinde ağaçlarTerk ediyor sabahı öğütlerle.

Usulca tutuşan alazın doğusundaYayılır şafak usulca,Titretir bütün bu boz altınİlmiklerden örülmüş duvakları.

Usulca, şefkatle ve gizliceCanlanır sabahın çiçeklenen çanlarıVe perilerin bilge korosuBaşlar şakımaya (çok ender!) bir şarkıyı.