Özlem

Usul, sessiz arkadaşım benimÖzledik seniSusarak söylerdin çoğu şeyiKonuştuğunda da yeri gelipUsulca havalanır sözlerindenYumuşacık konardı sohbetimizeİçtenliğin sıcak kelebeğiÖzledik seni

Ve biliyorum kiSen de bizi özledinKitapların ve hayatın giziniUstalıkla çözmeyi bilen Hasan`ıGeveze ama güvenilir Nevzat`ıYorulmak bilmez, çalışkan Musa`yıKaytarıcı Ahmet`i, özverili Cahit`iHer işe gülümseyerekOlur diyen Süleyman`ıHiçbir işe olur demeyen Sabahattin`iErhan`ı, Mehmet`i, Ali`yiBir yalnız seni, senhepimizi, her şeyi özledinSabahları işe giderkenKöşedeki bakkala selam vermeyiİş dönüşü, bir tanıdıklaayaküstü laflamayıÜst kattaki komşuların gürültüsünü hattaYandaki yatalak kadının iniltisiniVe eviniAkşamları bütün yorgunluğunuEşiğinde bıraktığınAcılarını dindiren eviniEvin de seni özlediKoltuğun, kitapların, terliklerinBıraktığın gibi duruyor masanDolapta rakın(Sahi hiç rakıİçmedik biz seninle değil miPek vaktimiz olmadı öyle şeylereÇık da bir gün içelim)Bıraktığın gibi duruyor tablada sigaranSekseninci sayfadaki GorkiVe penceredeki karınSeni bekliyorlar, dönmeni

Seni bekliyoruz, dönmeniUsul, sessiz arkadaşım benimÖzledik seni