Duvar Arkasında

Kar olarak asılıyorum dallardanVadinin baharına,Soğuk bir kaynak olarak dolanıyorum rüzgârda,Nemli düşüyorum çiçeklere,Bir damla olarak,Türeyenler gibiBir bataklığın etrafında.Ben, o durmadan ölümü düşünenim.

Uçuyorum, çünkü usulca yürüyemiyorum,En sağlam yapılarının arasından gökyüzününVe direkler deviriyorum ve duvarlar oyuyorum.Uyarıyorum, çünkü geceleri uyuyamıyorum,Denizin uzak sesiyle uyuyamaz diğerleri.Şelalelerin ağzına çıkıyorumVe dağlardan gürültülü kayalar koparıyorum.

Büyük dünya korkusunun çocuğuyum,Barışa ve sevince asılan.Çan seslerinin adım adım gün içerisinde ilerlemesi gibiVe tırpanın olgun tarlada.Ben, o durmadan ölümü düşünenim.