Beyazlı Günler

Kayın ağaçlarıyla uyanıyorum bugünlerdeve buzdan bir aynanın önünde,alnıma dökülmüş buğday saçları tarıyorum.

Soluğumla karışarakköpürüyor süt.erken saatte kolay köpürüyor.Ve nede camı buğulatsam,yine senin bir çocuk parmağıyla resmedilmişadın çıkıyor: Masumiyet.onca uzun zamanın ardından.

Bugünlerde acı vermiyorunutabilmemve anımsamak zorunda kalmam.

Seviyorum. Beyazbir kor gibi tutuşarakseviyorum ve teşekkür ediyorum İngiliz selamlarıyla.Bunu yapmayı uçarken öğrendim.

Bugünlerde martıları düşünüyorum,onlara bir aşağı,bir yukarı kanat açarak,bembeyaz bir ülkeye uçtum.

Ufukta benim efsane kıtamın,oralarda beni, üstümdebir kefenle terk etmişkıtamın görkemli çöküşünüalgılıyorum.

Ben yaşıyorum,uzaklardan onun kuğu şarkılarını dinliyorum!

(Çeviren: Ahmet Cemal)