Yaz Kalbiyle Gelir

Yaz kalbiyle gelir aramıza. Çocukçabir nazla hızlanan suskun ve acemidudaklara.. Yağmuru ve bulutututar, gölü efsunlar, soğuk bir bahçetadı bırakır gözlerin kilitlendiğibîçare dakikalara.

O kalp üşüten haz, her sabah rûhadeğen netameli sıyrık; ürpertir dilive dilin içinde yırtılan kasveti..Bütün gece bir mahzen sızısıyla mayalanan niyâz!

Yolar sıcağın esmer tenini; tan vaktihâtıraya sinen ağlamave kahkaha birikintilerini..Balkonda bir kıpırtı olsa, akıpgider; koyu bir memnuniyet ritmiyleyayılır peşimize takılan sokakköklerine..

Kim bilir; aramızda dolaşan gölgesikırılmış bu son yazdır belki de.. Göğü döven o safyelpaze; ne arar ne bulur, incehuyları kışkırtan bir havuz kenarıgibi durduğumuz o boşlukta?

Yaz kalbiyle gelirmiş aramıza. Hem de perdeolurmuş eski aşkların hâfızasına..Yazık! Ben ki; çok geçanladım, inanmazdımda: Bu mevsim kalbimi habersizce örtenölüm hissinin sesimden bir daha hiçayrılmayacağına