İbrahim Tenekeci

Üzülmedim Diyemem

Ey aşk, yaptığını beğendin mi:Yetimler gibiyim ziyafetten aç dönenTers yakılan sigara, hemencecik söndürülenYoksulluk ile vakit geçer mi…

Uyanmış kalmışım nasıl şey buToprağa baktım yerinde yoktu;Şiirden aşağıya attım kendimiDüşerken düşündüm ölmesem mi

Anlatıyorum hiç konuşmadanBuğdayın içini dökmesi gibi…Bugün dalgınım, dün de dalgındımAç bile değildim aynaya bakmasaydımDünden kalan yemekleri yerkenki gönülsüzlük gibiBuradayım…

Burayı sevmiyorum bahsetmişimdirUnufak olmak iyidir olmamaktanHiç böyle demedim, yarabbim bilirBu bozuk güzellik kalbimi yoran

Bir sandalye çektim zor günlerin altınaAh ama,

Kimse yüz vermiyor bana, sandalye bileBeni çağırıyor, yarım kalan ne varsaBana düşüyor, her yağmur tanesiniSuya götürmek, o serin ırmaklara

Öyle ya,Bir almanı herkes tanır miğferi varsaMoskofu da tanırlar yatıp uyumamışsaBunları şunun için anıyorum buradaKim tanır beni şaşkınlığım olmasa

Bağırıp duruyorum denizin ortasındaSu buradan ne kadar uzakta