Bensiz Gittiğin Yerler

Kuşlar uçmuyor arkadaşlardanKonulan şeyler gibi, suya, akşamdan,Baktım elime, herkes birikmiş-Demek ki kendini seçemez insan

Akşamın annesi vardır babasıBelki de incecik arkadaşları,Ölürsen o vakit, nasılsın olurEy kalbim, anladın mı?

Herkesin adını biliyor taşlarİmtiyaz diyorum ben buna kuşlar,Yol geçmez, konuşmazsak, hatırlatılır;Burası dünyadır, dır, dır.

Ağzımı arıyor kırk yıldır hayat;Dokuz ekim pazar, ekmeğin gürültüsü-Günlerin gözüne baktım da baktım,Ölümün ev hali, son gecenin örtüsü...

Yağmurda koşan bir çocuk olsamVedalaşır gibi bildikleriyle.Kendinden mahrum kalır mı insan?Kalsam.

Duralım burada, güzel esiyor!