Kan Yürüdü

Yedi konaklık yol kaldı sevdiğimSenle gün arasına, senle güneşSenle üzüm ayına, kiraz ayının on beşineYetim hakkı yemişler gül bayramındaŞu dünyanın ortasında üç yudum suylaKıtlık getirmişler, yedi yıl diz üstü yattıkYedi mum yaktık da sevemedik başka kimseyiHep onlar oturdu aysız ormanımızdaBir adı da yazbaşı, şu bildiğimiz denizinOndan kan yürüdü üstümüzeKara yün astık ortalık yerlereBizden iyiler varmış dünyanın penceresindeBir açtık geyik kemiğini, açtık yedi dağın çiçeğiniKan yürüdü olanca şehirlerin üstüne

Yedi yerden yamalı sevdiğimŞu bizim aşk dediğimiz mutluluk incisiBen o yılan kılçığını bulamadımDört döndüm nisan yağmurunun üstündeGelişini guguk kuşuna duyurdum

Seni gözden düşürmek istemedimAnneler tertemiz, babalar yaban adamıKan yürüdü, sokakların bildik taşlarının içineKara boya sürdüm tüm gidişlere

Şehrim dört kanat, dört yerden yaralıAç adamın ekmeğini çıkardım ortayaBu beyaz; yollara çizilecekİsteyen ortaya dökülecek, isteyen günah adağına