Gölgeler Dünyası

H. Haşal’aBende bir ikizin var HilmiAkarsu ağına kucak açmışÇift kırılmayla bakmış yeryüzüneBende bir ikizin var HilmiÇakır bakar Uludağ körfezineÇapraz bakar, öğüt verir; karşı koyarDefterimde kurtuluş kitabı, tıp kanunuİçki sofrasında sen gibi öğüt verici, iyi mi? Kokulu kiraz, onu sen gibi severim, burukçaBende bir ikizin var HilmiKitaplarını açar bakarım, kuşkuya düşmedenŞiiri sana benzer yazarken, kanatlarıyla kaçarSessizliği sana benzer, bakışı senden yaralıKalınlaşır sabahları uyanma öncesiİkiye ayrılır öğle ertesi, yemek arasındaİki yavru oluşur kendisinden, biri benİkizim var Hilmi, bozgunculuğum istemedenBende bir ikizin var Hilmi, kültür ağacıAltısı açık, yedi gizli maddede görülüyor hesabıKendisi bir saray ağası, uyanmıyor telefon zilleriyleİstersen tuşa dokun; uyandır onu, ikizin deney ötesindeAy ve güneş tutulmasından habersizYanlıştan kurtulmuş bir kişiBende bir ikizin var HilmiŞifa kitabında bir maddeDin düşüncelerinde başlangıç sayılırBiliyorsun gölgeler dünyasına inanmam benAma sen kuşkuya düşme, ortalık açık maddeBurukça soruyorum sana, akarsu teknesindeYa da Uludağ’da karınca asidi bir masadaBen sarhoşken, sallanıyorken torbalı büyük IgrıpAğına sarmışken beni, tek tekneyle kendi etrafımdaO kadar yüz dönüyorken uçurumlar arasındaSinir çekirdekleri yaratıyorkenYeşil muhabbet makamında:‘Dur, sus Hüseyin, gerçeğe var yanımdayken’Asık yüzlüydün masaya örtü gerdiğindeOranın kar bakışlı sahipleriOcakta kıvılcım gibi patladı sende karşı durma saati:‘Daha yavaş Hüseyin, gerçeği bulmadık dahaSen de varma sabaha, susalım bulutların yaklaşan örtüsüne..’Şimdi sen de sus HilmiDeney dünyasındaİkizini sor bana göl çanaklarındaİki yavru oluşur kendisinden