Hüseyin Peker

Dağın Yaşlı Adamı

Susuyorum kaya yarıklarındaÖlçülü biçimde sürdürüyorum günlerimi.Bitirdim cennet düşleriniYaşanmaz bildiğimiz su yollarındaBir daha doğma istemem boğazı bağlı:Konuşma demeyin, içime çektim isteklerimiDokunamadım size

Doyamadım için içinDumanınız kaldı üstümdeBağlayın alçı kalıplarınıTerlemekten usandımSıkıldım böylesi bağlanmaktanİsterseniz gelin orman ağaçlarıyla üstümeDibine çökelır böyle yaşayanÇıkış kanalı çökeImiş isteklerinGaripler ülkesinde pembe beyaz kişiRengimi yitirdim el yazısıylaBu kayboluş, istemediğim koyu pas rengindeÜstüme varmalyın perşembeler, otobüs duraklarıÇizmeler, ötekilerGöz rengi lekelerHerkes bana karşımda basılı devreGÜn alıyorum ölÜler kursundanBir adım at, biraz dur, kasılKum sarısı bir yaşama

Dağın yaşlı adamıyımKemikten bir kutuSu toplama çukurunda buldunuz beniYapıştırın, bir zarf hepsinin ötesiDamgalayın, biz bu adamı sevmedikSifonu çekin, kozalaklar tıkasın içimiHaksız zarar vermiyorum kendime