Giyotinsiz Karanfillere Ağıt

kendimden biliyorumsizi de ağlatırlar bir günnasibi acılardan alırsınızsizi de öksüz bırakırlar bu kenttebu kentte boynu bükük kalırsınız

kendimden biliyorumhangi çiçeğe uzansanızkaranfil takılır elinizegüneşi eksik olmayan bir yürekleölü sokaklardan geçersinizdar ve uzunister istemez yalnızlık girer kolunuzaacıları bir kenara itmek istersenizkendimden biliyorumzamanı kurşun gibi eritmek istersiniz

kendimden biliyorumsiz de alışırsınız zamanlaalıştım karlı gecelerin yağlı karanlığınasattım kırmızı kazağımı ve akik yüzüğümükırmızı kazağa ellibeş lira verdilerakik yüzüğe yüzotuzbeşcebimdeki yirmi lirayla ikiyüzon ettialıştım yağlı karanlığına karlı geceleringiyotinsiz karanfillere ağıt tuttumönce aklımdaydı suyu ekmeği umudusonra unuttum