Cuma Koşusu

/siz de biliyorsunuz'hüzün' bu yıl yine moda çocuklar/

cumartesi olanca buğusuyla yayılıyorkeniğde dallarına, nar kırmızısı sıcaklığıyla örtülücaddelerden, kaldırımlardan sokak aralarınasızıpkara kavruk kadınların ve tezgâhtarlarınellerindebir tomurcuk, bir orkide çiği oluveriyor.

/hüzünmonepeto değil çocuklar/

yorgun, pazar çantalarını kavramış bileklerince, ola ki nazenin bir gülümseyişitemiz giyimlilere değil, biliyorsunuzkravatla, fularla elma satılmaz çünküyitmişlere, kumaş tüccarlarına, küfürbazlarayüzlerine bile bakmadanbir file dolusu hayat karşılığı ödeyiveriyor.

/iyisi, kötüsü olmaz acının ve acıinsanın yüzünde gizlidir; çocuklar/

oysa cuma bugüngünlük güneşlik sevincin abidesisisli vapurlar, sigara dumanları, yarımbırakılmış sarışınların yas günü bugün

/ah! Robenson, cumayı bırak adandan'yarın cumartesi' biliyorsunbiliyorsun ben yeşil gözlü bir çinle avunabilirimPekin'de bile olsa/

yavaş yavaş alışıyorumkente yeni gelmişlerin ürkek sorularınahatırımda gözlerle geçilen boğazbir salı günü uzaklığında olsa da.

/cuma cumartesi Robenson ve sairene intihar ve balkon bir buse versene/

sonra yayılsın olanca buğusuyla özlembitmeyen zafer haftası; 'hüzün' zaten.