Kökler

Benim öykülerim biraz da var olmamaktıYaşamamak gibi düzgünlüğe kim dayanır

Yalnız yalnızlıklar yarışırdı benimleOnlar Leyla'nın güzel olduğu yıllardı

Günler uzun derin sulardı yolculuklardıLivarlarda çırpınan poyraz nefesleriydimGöğün mavi bahçelerinde mihman kalmadı