Aşk Yorgunu

dalların kucağında sallanıyoryorgun rüzgar uykusunda.kan kırmızı bir çiçek bırakıyor elim..güneşte kavrulup dağılmaya.

çok çiçek gördümaçan ve sonra kuruyan;mutluluk ve acı geçip gider..koruyamaz onları insan.

saçtım ben deyüreğimin kanını hayata;pişman olur muyum bilmemyorgunum, bildiğim bu yalnızca.