Yüreğim Sızladığı Zaman

Yüreğim sızladığı zamanGece yarılarından sonra,şafaktan önceBilmediğim bir istasyondan,bilmediğim bir müzik geliyor kulağıma:UzakvahşiKaranlık...Gece denizleri gibi bir müzik,Batık gemilerli gece denizleri gibi bir müzik,Çağırıyor,çağırıyor beni durmadanVe belki de işte o zaman başlıyor sızlamaya yüreğim.

Yüreğim sızladığı zamanDuvarları banka afişli çok eski bir şehrin Cumhuriyet Caddesi'nde iki tüfek bir kelepçe,Tüfekler garip garipKelepçe garip...Öyle beterÖyle çamurBir yaprak döne yuvarlana,Bir akarsu bata çıka...Koşuyor koşuyor bir kadın kelepçenin ardındanVe belki de işte o zaman başlıyor sızlamaya yüreğim.

Yüreğim sızladığı zamanBir kara tank çıkıyor bir ağıttan,bir filmden,bir savaş romanından çıkıp yürüyor sevgilerin,özlemlerin üzerinden.Aşkların,umutların,oyuncakların,küçük emeklerin,büyük kaygıların üzerinden geçip gidiyor.Su gibi ilerliyor yangınİşliyor kıtlık karanlığıÖlüler birden bire şarkılaşıpVirüsler bakterilerBütün dilleri birden konuşuyor herşey.Çırpınıyor yerde bir damla kanVe belki de işte o zaman başlıyor sızlamaya yüreğim.

Yüreğim sızladığı zamanKör bir çeşme başında kör bir kadın geliyor gözlerimin önüneBütün iplikleri bütün iğnelere takıyor daNe iplikler bitiyor,ne de iğneler.Götürülmüş oğluna mıkaçırılmış kızına mıGeçen günlerine miUnutmuş neye ağladığınıAğlıyor,aranıyorAranıyor,BıkmadanBilmedenusanmadan.Ve belki de işte o zaman başlıyor sızlamaya yüreğim.

Yüreğim sızladığı zamanCiğerlerime çekerken kötülüğü,Ellerimle dokunurken kötülüğe,Ayaklarıma dolaşırken kötülük,Şu taşı şurdan alıp şuraya koymamanın pis bunaltısı geçiriyor tırnaklarını gırtlağıma.Kokuyor işyerleriKokuyor günaydınlar.Ne varsa verilmemiş,Alınmamış ne varsa;Edilmemiş söz,Patlamamış öfke,Uyutulmuş ne varsaNe varsa kokuyor birden bireVe kayıyor bir şey parmaklarımdan,Ve belki de işte o zaman başlıyor sızlamaya yüreğim.

Yani ben dört mevsime bölerek bu yürek sızısını,Günlere,saatlere bölerek bu yürek sızısını,Sokağım,kentim,vatanım sanarak bu yürek sızısını,Bir yaprağı durmadan işliyorum bu ölümsüz ağaca.

Günlere,saatlere bölerek bu yürek sızısını,