Hasan Hüseyin Korkmazgil

Öykülerimiz

erken kalkardı sabahlarıbir bardak süt içerdi ılıcıkkültürfizik yapardıçayına süt katardıEkmeğini kızartırkaçınırdı sigaradan alkoldenkızartmadan korkardıgüneş banyosunu sever her sabahgüzellik uykusuna yatardı öğlesonlarıÖLDÜ

geç yatardı geceleriuyumaktan korkardı ölürüm diyemeyva suyusütlü kahveve sporseverdi sigarayısabahtan başlardı kafa çekmeğegeçmişi konuşmaktan ödü kopardıet yoktu sofrasındaotoburdu bitkiseversözetmeği gelecektenyıkılmışlık sayardıÖLDÜ

ormanları denizleri dağları kaçırmazdıaçık hava bol güneşyoğurt derdi süt derdigüneşle oynaşırdı günde üç öğünhoşlanmazdı içkidensevmezdi sigarayıyataktan önce suyayataktan sonra suyaher sabah kazırdı sakallarınısaattebir gülümserdi aynalara güzelimhovardalık bilmezdiakıtmazdı belsuyunu çeşmeler gibiÖLDÜ

ne gecesi belliydi ne de gündüzüçalışırdı ölümüne bütün günseverdi sigarayıseverdi çay yerine sulu rakıyımüzik dinler ağlardıgüller açar ağlardıuyanınca kırlangıçsız sabahayalnızlığı ölüm gibi yaşardıinanmıştı güzelliğeçirkinlikten kaçardıÖLDÜ

sevmek mi sevmemek miyemek mi yememek miyanlış anlamayın dostlarım beniölçmeyin cetvel alıpanlarım bilimin dedikleriniinanırım hekimlere elbettekimin nerde biteceği belli midinleyin beni

ah koyunlar vah koyunlarkurdu yedi bu koyunlar