Emek Koydum Yavrumuzun Adını

ışıklar söndü birdenkaranlıkta yüzükoyun koca kenthava da öyle kirliöyle kalın kirli kibakamıyor yıldızlar pencerelerden

adı emek yavrumuzunyaşı daha beş değiloturmuş önünde akvaryumun'hiroşima'yı söylüyor kendikendine'karlı kayın ormanında'yıtitrek mum ışığındabir gözü de balıklarda emek yavrununbalıkların masalsal kıpırtısında

ne de çok andırıyor emek yavrucuko 'pamuk prenses'ini çocukluğumunbizlerse 'yedi cüce'kirli kara gecedemum altında söyleşidegeceler özlenilen geceler değileğilsek hangi suyakanlı çamur ellerimizyaprak sarı meyva çürükuzansak hangi dala

bir yanında telefon emek yavrununbir yanında televizyondevinir emek yavruuzay çağındaoysa ben beş yaşımdabir keçi yavrusuydum kırlarda bayırlardabilimkurgu bir masaldı telefon

yıllar geçti yıllar geçtiyıllar geçecek elbetadalet'ti kızın adıadamınki hürriyeto adalet orda kaldıo hürriyet osmanlı sikkelerindeumut belki bir tohumdu o çağdaumut şimdikoskocaman bir çınaranlıyorumbiliyoruminanıyorumemek'ler kurtaracaklarparalarda kalan o adalet'io hürriyet'i