Hasan Hüseyin Korkmazgil

Efendiler

yoktu yokve tarla sınırlarında kan vardıanalar en güzel çocuklarınıçocuklar yüreklerinive silah hiçbir zamanböylesine kutsal olmadı

yoktu yokve bıçak dayanmıştı kemiğeaçlıkta işsizlikte ezilmişliktekim söyler bu türküyü kim düzer bu ağıdı kimkocaman eller midir bu bağlamalardaefendiler efendiler efendiler!

bütün davullar gülünçbütün silahlar saçmaonlarla gitti o davullar, şimdi yokonlarla kaldı o silahlar, şimdi varefendiler efendiler efendiler!

yoktu yokbir sömürge havasıydı aşk diye damarlardave bütün sınırlarda kan vardıbir ekmek bulup bölüştülerbir türkü bulup bölüştülerve sokaklarda dolaştırma için özgürlüğüve vatanı anavatan yapmak için bir andaefendiler efendiler efendiler!kim söyler bu türküyü kim düzer bu ağıdı kimve kim varmış barışa elyordamıyla

yoktu yokverecek hiçbir şeyleri yoktu yüreklerinden başkave barışın demir kapılarında sıkılmış yumruklarıtoprağı sürer gibi demiri döver gibi dövüştülerdüştülerbirgün yine kalkmak için ayağave bu çetin kavganınMustafa Kemal dedik adınaefendiler efendiler efendiler!