Hasan Basri Çantay

Canlara Canan Diye Sevdim

Sevdim seni hep canlara cânân diye sevdimBir ben değil âlem sana kurban diye sevdim

Ecrâm-ı felek levh u kalem mest-i nigahınDidarına aşık ulu Yezdân diye sevdim

Mahşerde nebiler bile senden medet isterGül yüzlü melekler sana hayran diye sevdim

Aşkınla buhurdan gibi tütmede bu kalbimSensiz bana Cennet bile hicran diye sevdim

Ta arşa çıkar her gece aşıkların ahıAsilere lütfun yüce ferman diye sevdim

Doğ kalbime bir lahzacık ey nûr-i DilârâSevdanı gönül derdine derman diye sevdim

Bülbül de senin bağrı yanık aşık-ı zârınFeryadı bütün ateş-i sûzân diye sevdim

Huriler ezelden beri Şeydâ-yı cemalinYanmıştı sana Yusuf-i Kenan diye sevdim

Evlad ü iyalden geçerek Ravza’na geldimEvsafını medhetmede Kur’ân diye sevdim

Kıtmirinim ey Şâh-ı Rüsûl kovma kapındanÂlemlere rahmet dedi Rahman diye sevdim

Şeydâ kuluna nazar eyle nazar-ı merhametinleBir lahza nazar en büyük ihsan diye sevdim

Temalar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri