Marmara Geceleri

Solgun parıltılarla Marmara'ya dairSerpildiği geceler, suların billûrMüsikîsi dağılır tenhâ sâhile.Hıçkırıklar duyulur uzaktan bile.

Vücüduna beyaz bir maşlah bürülü,Elinde bir sararmış menekşe gülü,Gezer çamlar altında hasta bir kadın;Baş örtüsü, göğsünde bir tül kanadınBir damla ay süzülür kirpiklerine.

Haber sorar yavru bir bülbül eşinden,Bir ud sesi yükselir bir şehnişinden:Sonra bütün yalılar rüyâya dalar.Açıklarda beliren sessiz adalar.

Hizasını geçerek biraz ilerdeZiyâlarla öpüşen yelkenlilerdeBu rüyânın firâri, çılgın kuşları!Ziyâların sularla der-âguşlarıUzayarak bîr müddet geçer aradan.

En nihayet çekilirdi ay Marmara'dan:Eser karşı ufuktan hafif bir meltem;Bahçelerde çekerken güvercinler dem,Tekrar eder sahilin şâir sularıBillûr müsikisiyle bu hû hûları...