Balkonda Saatler XII
Ay bir lotüs, kocaman...düşmüş bir berraklığa...Gök parlıyor durgun bir göl gibi saf ve şeffaf.Işık dalgalarıyla yıkanıyor her taraf.
Ay, balkonda başını dayadı parmaklığaUyuyor...Uzakta bir saat çaldı: Bir...iki! ...Billûr bir hıçkırıktır bu sesin içindeki.
Ay, ışıkla süsleyip örümcek ağınıMinyatür bir cibinlik astı dışardaki cama.Ses yok...yalnız yukarda, damda bir miyavlama!
Ay, odaya düşürdü solgun bir yaprağını:Lambasız bir masanın üzerinde şimdi süsBir vazonun içinden parıldayan bu lotüs.
Favoriye eklemek, not almak ve koleksiyonlara kaydetmek için etkileşimli okumaya geçebilirsin.