Anadolu Akşamı

Bir mektup parçasıSevgilim, ne kadar hüzünlü bilsenBu ölgün akşamın ölgün bestesi,Uzak tepelerden, dağlardan esenAşina olduğum rüzgarın sesi.

Gölgeler içinde ağaçlar yorgun,Her tarafta yetim bir tevekkül var.Sanki fısıldıyor Anadolu'nunUyuyan ruhuna ninniler rüzgar.

Sürüler iniyor karşı bayırdan,Günün son ışığı vurmuş dereye.Bir Muğla türküsü yükseldi kırdan:"Ayşem, aygın baygın Ayşem, nereye? "