Halim Yazıcı

Terkederken

dört mayıs bin dokuz yüz seksen dörtört bakalım gözlerini gençliğim

yolculuğundayım yüreğimdeki insan artıklarının

on dördüncü koltukta bir dünyaon dördüncü koltukta birden kaybolansarışın korkunç güzel bir çocuğun eşsiz bakışısarışın korkunç güzel bir dünyanın ürkekliğiydi

bir şehir terkedilirkengenellikle sigara içilir sayın yolcular

köprülere, yolda duran öylesine bir insanakuduz bir kunduz gibi köpüren zamana bakılır

çünkü zamanı tersine çevirmek zamanıdır

bu yüzdenbir galata köprüsü terkedilirkenöncelikle ayran içmelisiniz sayın yolcular

avucunuzun içindeki atardamarve yüreğinizin kıvrımındaki ayrılıkson kez yoklanır

bir ölü terkedilirkengenellikle sigara içilir sayın yolcular

gözlere, kıpırdanışına teninve kör olmak zamanıdır koparılan tırnaklaraölülerin bir deniz dalgasındaki çırpınışlarına

çünkü dirilen bir şehireksilen bir köprü gibidir

bu yüzdenbir ölü terkedilirkenya şehir ya ölüm terkedilmelidir.