Gökçe Kardeş

Enver Gökçe'yeartık ölüme inanır oldum gök gözlü kardeşimgökçe kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşimve hüzün süzerken yaprak gözlerini altın çanak yüreğindenağladı munzur, domates, biber fideleri, meri keklik ağladıve / soğuk / asvan / pulur / hıdır-öz / ve / hûni / su /payniği / zalbar / ve / guci / kırani /haskini / henisik / hulmin / karapınar / ecüzlü /vahşin / venk / ve / südürekdirilerek ağladılar bir sabah batan bir günün hüznüneyaşanası bir sabah tek tek ve birleşerek halkındoğurduğu tüm dağlar kalktılar panzerlerin üzerlerineve tersine esiyordu artık yelartık yelin tersine esişine inanır oldumbirden güzel oldum, çiçek oldum, insan oldumdiyebilmenin sevinciyle avuçlarımızdaki kan oldungök gözlü kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşiminsan kardeşim.