Gökçe Kardeş

Enver Gökçe'ye

artık ölüme inanır oldum gök gözlü kardeşimgökçe kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşim

ve hüzün süzerken yaprak gözlerini altın çanak yüreğindenağladı munzur, domates, biber fideleri, meri keklik ağladı

ve / soğuk / asvan / pulur / hıdır-öz / ve / hûni / su /payniği / zalbar / ve / guci / kırani /haskini / henisik / hulmin / karapınar / ecüzlü /vahşin / venk / ve / südürek

dirilerek ağladılar bir sabah batan bir günün hüznüneyaşanası bir sabah tek tek ve birleşerek halkındoğurduğu tüm dağlar kalktılar panzerlerin üzerlerineve tersine esiyordu artık yel

artık yelin tersine esişine inanır oldumbirden güzel oldum, çiçek oldum, insan oldumdiyebilmenin sevinciyle avuçlarımızdaki kan oldun

gök gözlü kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşiminsan kardeşim.