Düştü Gamzeli Bisikletim 'Derya Arbaş'a

esen rüzgâra es dedim. dinlemedi kimseesmeyene ses oldum. yürüdüm sessizce

çam ağaçları sarı kıvırcık dudaklarıali kaşlı sığırtmaçları ebemkuşaklarıanlamadılar. anlamıyorlarsabahtılar

yol kenarındaki gülgül kenarındaki aşkincecik toplandılar

durmadan soruyordum. dedim ki; yeniden doğdumhep aynı kumruydum aynı yuvadaki

bir türlü anlatamadım. dur dedimana tanrıça ebemkuşağına

ama su. ama ateş. ama toprakama ömrüm. gamzeli bisikletimdevrildi.

üzgünüm. düştünüz. pembeydinizhalelerle uçuşuyordunuz. suçtunuz

elimden geleni yaptım. durmadım. su taşıdımsu taşıdım. parmaklarımdan akan kana bakmadımgörmedim. kimse şimdi dur demedi. ölüler gördümmelektiler. kalplerinde büyülerle büyüdüm.