Yenilgi

Yenilgi, yenilgim, yalnızlığım ve kimsesizliğim.Binlerce yengiden de bana değerli olan sen!Dünyadaki tüm parlak başarılardansensin yüreğime yakın olanı!

Yenilgi, yenilgim, baskaldırımve de benim kendimle tanışmam.Sayendedir ki, hala ben ayağı yere basanve solmuş defneler peşinde koşmayanbiri olduğumun bilincindeyim;ve sende, yalnızlığımı buldumve de herkesten uzak,ve de gururlu olmayı.

Yenilgi, yenilgim, benim parlak kılıcımve de kalkanım.Gözlerinde okudum tahtı arayanınkendi kendisinin kuluna dönüştüğünü.Ve, bir kimsenin derinliklerindekiesasını anlayabilmemiz içinonun gücünü söndürmemiz gerektiğini.Ve ancak böylesine olgunlaştıktan sonradır ki,bir meyvenin tadına varılabildiğini.

Yenilgi, yenilgim,benim sözünü sakınmaz yol arkadaşımşarkımı, bağrışmalarımı, sessizliklerimi hep duyacaksın.Ve senden baska hiçkimse bana söz etmeyecekkanat çırpınmalarından ve deniz kabarmalarındanve de geceleri yanan dağlardan.Ve sen, tek başınaruhumun sarp ve kayalıkyollarından tırmanacaksın.

Yenilgi, yenilgim, benim ölmez cesaretimsen ve ben fırtınada birlikte güleceğiz;ve biz ikimiz, derin mezarlar kazacağıziçimizde ölmekte olanlara;ve tutunacağız, tüm gücümüzle,güneşin karşısında;ve de tehlikeli olacağız.

'Deli-' 1918