Kozmik

Bir yaşantımız var şu yuvarlaktaAdına yeryüzü dediğimizBiz kaplamışız duvarlarını bin yöndeÇizmiş karanlığı üzerine ellerimizDüşmanlar yaratmışız kendi içimizdenÖlümü üleştirmiş eşken isimlerimizSımsıkı kapanacaksa bütün kapılarHiç belirmeyecekse o düşsel umutKapkara duracaksa orada ufuklarSonsuza kadar ışıksız şu konutYalnız korkudur boy verir içimizdeBir gizli düşmanın açlığını büyütenSaldırır belki yıkar duvarlarımızıÇiğnenir geçeriz belki dişlerindenDirenç anlamsızdır o zaman, yenilmişizdir çünküYönelir sorulara durmadan çaresizlikDostlar, kardeşler, en kopmaz ilgilerŞu yuvarlak içinde baştan gömüldük Çeviren: Engin AŞKIN