Bir Kayığa Biner Geceleri

Tadını, yağmura duygulanmanınPaylaşır kuşlarla biri gizliceGülmesini tutamamış bir sincapSallanır utanç bahçesinde

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerindenBir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

Uzun sokakların ucunda evleriİlk denemelerden geri dönülmüştürİtildikçe, içe durduğu bilinenBazı dostları yitirmeye gidilir

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerindenBir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

Bir kayığa biner geceleriSığlıkta o kadın tek başınaDua biçiminde inceltir korkuyuSunar içtenliksiz, tanrısına

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerindenBir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen