Sonrası...

Bir türlü hiç bu kadar uzun olmadıkHep ayakta, hep yanyana, hep bekleyiş;Ama hiç yorulmadan, hiç yüksünmeden.

Suskun dakikalar ümitlerce geniş,Gülümsemeler hayallerime katıkVe kaçıncı fırsattır, hoyratca giden?

Bu en kısa uzun olmak, bu en kısaEsnemeler dönük; çaresiz, yorgun.

En yeniden en uzağa bir kuş uçar,Bencileyin kaçan fırsatlara vurgun;Geri dönse, alınyazımı okusaBilsem artık, bu tükenmezlerde ne var? ..

Aslında beklenmedik dar zamanlardır,Bütün "keşke"lerden öç almaya durmuşÖzleyişleri, doyasıya emziren.

Eskimeyen "ah"lar ne: yeniden doğuş.Sonrası aşk; gözü kör, kulağı sağırVe ayrık otu gibi durmadan süren...