Sevmek Sevilmek Üstüne

Çiçek misin, kuş musun; rengin, kokun ve sesinVarla yok arasında; hayaldesin düşdesin.

Ellerin yeşil ışık, sonrası hep kırmızı;Sabahlarımda şiir, akşamları bestesin.

Gel desem geliversen pür heyecan, pür neş'e;Ah bir söyleyebilsem: 'eller ne derse desin! ..'

Bu çağrı hangi nazı getirmezdi insafa?Naz değil o, anladım: çaresiz boş hevesin.

Sevmişsin ya ne çâre, böylesi sevildin mi?'Sevilmek kâfi' diye, verdiğin karar kesin.

Sevmenin, sevilmenin doruğundasın, tamam;Sevdiğine kul köle, candan sevene nesin?

Hayatı kucaklayan doyumsuz yorgunlukla,Yorgun gönülgözüme inen en son perdesin.

Bunca yıl sonrası bu, kırkbir kere maşallah!Bırak artık bu rüzgâr nasıl eserse essin...