Gültekin Emre

Olmuyor

Biliyorum antolojilerde yok yerimBiliyorum ben henüz gölgedeyimBoşuna kesiyorum ben okuduklarımıAlnımdan damlayan terleri siliyorumYazdıklarıma/dönüyorum yönümü dünyaya

Bağırmıyorum/susmuyorum/pencerem hep açık duruyorEyfel Kulesi'ni görüyorum ilk kez düşümdeKendini aşağı atmak isteyen ilk Türk oluyorumUyanıyorum/düşümün sonunu ben de merak ediyorumBiliyorsun birbirimizi bulmamız zorBu kadar anlamsız sokağın arasındaBir kahvede buluşmayı da denesek olmuyorBirşeyler eksiliyor aramızda, ama neMendiline kim gül oyalayacak buradaGünlerdir mendil arıyorum sanaGelmiyorsun ya da yetişemiyorum kapanışlarımaBiliyor musun, bilmiyorum, yerim yok benim bu sokaktaKimse oturdum diye sekiz yıl bu evdeDuvarına bir plaket asmayacak ardımdanYerim yok telefon rehberlerinde deÇıkarıyor birileri benden önce adımıSeviniyorum