Evdeki Şiir

Rüzgarı bırak çıksın dışarıGir içeri kapat kapıları dağlar dinlensinÇıkar anıları kutulardan ömrün inlesinÇocukluk çok uzak değil bu evdeki geçmişeBahçesinde kovboyların düelloda öldüğü günlereTeyzeler kucak açar gece gelen korkularaDüşler durmaz birbirine ağar genç yaşlıDün/bugün/yarın iç içe geçer dilden dileAşklar yürek yakar babalar nöbet tutar ateşliNaz nazlı bedenlere pek yakışır kırmızıYanaklara tutununca utangaç bir sevdanın soluğuGöz kırpan bir kaçamak uçuverir düşman çatlatanZaman bekler yangınımın başında, başım hep kalabalıkAlev sarar bedenimi kuşun konak arar ahşabı yeniKüllerimin mini acısına gömülmeye izin veriyorumDumanım tüter gözlerim yanar bak hangi yazgıYazısız ilmek atar imzasız buluşmamızın anısıGecelerin bağrına gizlenir tenin seni beklerizTerin gözler gölgesini yıllarımın peşini bırakıpYıllarım gölgesiz gençliğimin peşinde aradığı sensinSızar dinmez bir sızı günlerime sızar mı senin de içineİsteksiz bir renk gelir oturur şimdi de sevdiğim neredeYarınım nerede bekler kaçırdığı beni kilitle kendineBu kaçıncı yetişemediğim takvim sorumu şurada iğneleDar gelen ömrüme son bir bakış gibi geçip gitti rüzgarınBenimle birlikte ders çalışan bir ömür kapatır kapılarıBu yolunu gözlediğim gecikince meraklandığım çocuk kimin