Gülseli İnal

Sağır Gezegen

Kenarında dururdu bu mercan uçurumunkuşku bileklerinden sızardı, beyaz kansızarken ağacın köklerini arzulardısoylu bölünmelere topraktüm yabancı hayvanı çağırırdı bağrınaiç bitimsizdi dış sağırsu kama yüreğin derinlerinde, olup bitten harap birgömüte dönüşecekti, üzümler ıslatacaktı gömütlerio belki nedensiz açılışaruha bir göç dokunuyordusağır gezegen hep sağırkim uyanıyordu rüyamızdan, nedenkirlenmiş derisini bir de Atlas'lakollarına al savur göğü ayaklarımızane ki umut ışığı, sevgiliyalnızca bizden başka, bizden başkayokbelki yıldızlardan tenimize varanbir şeyler vardıheyhat belki aynı mayasonrasonrayaklaşan siyahkan koşusu bedenlerimizdetut ki Verduhi duyar böylece büyük takvim kurulurtut ki arzu çaprazı belirir, bilmece yerine hep,yontar kilden heykele dönüştürür, sırtımızdaki saathepimizinbu yükselmiş nedensiz şeyinbu güçlü güçsüz şeyinnedeni, yoksa siz misiniz ey...havanın bazen yangın hali nedenbu garip otların birbirine karışıpyeni bir tür denemeleri nedeno yanık sesin o gidenino değişenin geride bıraktığı izsaf gölge o pişmiş tablettenilk ateşin eritmesi neden...... nedenGül'ü işleyen osiyah tutkuya çeviren yine oeğer o çok eski bir düşse veo, onun karşılığıysaneden...

Şiirde geçen sözlük kelimeleri