Mercanlar Uzağı

Gülüşler evinden yeni çıktımsuyun patikasında gördüm senidurgun bir fırtına gibiydinkokuyordu saçların dağ yeligür elmalar içinde sarışın bir gövdeydinhülyalı bir aralıktan aralar görürdüm gözleriniAh karaydı onlarumutsuz kara ırmaklar gibi karave neydi bana söylediğinbir fısıltı anlaşılmaz sözler doluufak bir ürperti sözleya da parmak uçlarınla bir dokunduğunda

Artık yanıyor tapınaklarıngezinmiyor meleğin pembe yoldane olursa olsun artık gün sona mı erecek yoksaağlayan bir meleği mi duyacağım bu gecebeklemeyi de bilmiyor bu yürekparçalanıp ayrılmış yakut yollara