Ey,Gözleri Düşrengi

Ne söylersen onu yapıyorum elimde değil verdiğin güle dokunmamakgözlerin neredeyse bedenim orada oluşuyor yenidenrüzgarların eğilip kulağıma fısıldadıkları oluyor söylediklerindilim tutuluyor sanki buruk bir yemiş tatmışçasınasesiz bir başına yokolarak yeniden yaşıyorum yanındahiçliğin tadına bakıyorumvarlığını biraz biraz duydukçabedenim bedenine kapanıyor yavaşçasırtında büyük sırmalı bir harmaniyle karşılıyorsun beni

bir bulut gelir hani kanatları yağmur rengidiruzun yol yorgunudur sonra başka türlübir yüzdür gökyüzüonu yaşıyorum yanındakış sabahının açmış tüm çiçekleri elindeelimde değil senin yanında ırmakların sesini dinlememekbirden bire allak bullak oluyorum gelişinlekollarımdan uç veren zeytin dallarıipek bir sedire yatırıyorum duygularımıseni ey yağmur kaçkınısabah yeli tadısen güneşin ışık damlası ayışığı dansısen geceyarısı beyazıkasırgada deniz denli tutkunu olduğum senyemişlerin zehir tadıevrenim tuzum dağyelimyaşamımve yanıbaşımda soluk alıp veren deniz gibi sen.