Adsız

Ağaran yıldız gökleKızıl yer arasındaAteşe yürürdümAsmak için ruhumuKendimi beklerdimHepArık yargıDövme inciyleİnerdi gövdemdenGöğün yargıcıGöğüs uçlarımaTutunanAk yağmurÇünkü seninBu toprağın incisineBir aldırışsızlığın vardıNesneler elinde geri gelirGözbebeklerinSuyu küçümserdiÇünkü senKalbinde parlak bir maden taşırdınSırtındaki gümüş çıkıntıYüreğindeki madeni uyarırdıSen hep kendine giderdinGiderdinGiderdinYakılmayı bekleyerekIlık saçlarına zümrütDokunana dekGözbebeklerine giderdinGiderdin...