Guillaume Apollinaire

Santé Hapishanesi’nde

ISoyunmam gerekti çırılçıplakHücreme girmeden önceVe hangi ses ötüyor GuillaumeSana ne oldu diye

Mezardan çıkacağı yerdeİçine giriyor LazarElveda elveda şarkılı türkülü oyunEy benim yıllarım ey genç kızlar

IIHayır hissetmiyorum kendimi artıkBu yerdeHem ben on beş numarayımOn birincide

Camlardan camların içindenGüneş süzülüyorIşınları benim kafiyelerimdeMaskaralık ediyor

Ve dans ediyorlar kağıt üzerindeDinliyorum işteİçlerinden birini tavana vuranAyağı ile

IIIHer sabah yürüyüşe çıkıyorumKapana düşmüş bir ayı gibiDönüyor dönüyor hep dönüyoruzGökyüzü bir zincir kadar maviHer sabah yürüyüşe çıkıyorumKapana düşmüş bir ayı gibi

Çeşmeyi de açmışlar işteBitişikteki hücredeGardiyan bir gitsin bir gelsinŞıngırdayan anahtarları ileÇeşmeyi de açmışlar işteBitişikteki hücrede

IVNasıl da sıkılıyorum bu çıplak ve rengi atmışDuvarların arasındaKağıt üzerinde küçücük adımlarıyla bir sinek dolaşıyorEğri büğrü satırlarımda

N’olacak benim halim ey acımı bile TanrıO acıyı veren sensin banaPınarları kurumuş gözüme şu solgun halime acıYere çakılmış sandalyemin gıcırtısına

Ve hapishanede çarpan bütün zavallı yüreklereBana eşlik eden aşkaŞu kaçıp giden aklıma acı daha çokVe onu saran umutsuzluğa

VSaatler ağır ağır geçsinGeçişi gibi bir cenazenin

Özleyeceksin ağladığın saatiÇok çabuk geçtiği içinGeçişi gibi tüm saatlerin

VIKentin gürültüsünü dinliyorumVe ufku olmayan bir hükümlü gibiSadece düşman bir gökyüzü görüyorumBir de çıplak duvarları hücremdeki

Gün bitmek üzere işteBir lamba yandı hapishanedeEy sevgili akıl güzelaydınlıkBak yapayalnızız hücremde

Temalar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri