Guillaume Apollinaire

Loreley

Bacharach’da bir sarışın kadın vardıSevdadan kırar geçirirdi sıradan adamları

Kargısına çağırdı da Piskopos Loreley’iGüzelliği önünde suçunu bağışlayıverdi

Oy güzel Loreley silme mücevher gözlerinKimden bu büyüyü hangi sihirbazdan öğrendin

Gözlerim lânetlendi bu yaşamak takettiŞöyle bir bakanlar bana kül olup gitti

Alevden benim gözlerim mücevherden değilYakın ateşe atın bu büyüyü başka değil

Ey canım Loreley bu ateşlerde yanıyorum benBaşkası versin cezanı beni büyüledin sen

Piskopos gülecene dua et benim için Meryem’eTanrı yardımcın olsun koyver beni ölüme

Uzaklarda bir başka ülkede şimdi sevdalımMadem hiçbir şeyde gözüm yok ko öleyim

Öyle bitkinim ki beni ölüm paklar ancakAnladım boşuna iflâh olmam ne yapsam artık

Hep kan ağlıyor yüreğim ah o gideli beriHiç sormayın o gün içim nasıl burkuluverdi

Üç atlı getirtti Piskopos üç mızraklı atlıManastıra götürün manastıra bu çılgın kadını

Haydi çılgın Loreley yürü bakalım şimdikAklar karalar giyeceksin rahibe olacaksın artık

Dördü birden yola düzüldüler dördü sonra daNasıl yalvarıyordu yanıyordu gözleri nasıl da

Bırakın beni şövalyeler çıkayım şu dik kayayaOradan güzelim şatoma bakajam son bir defa

Şöyle kendimi bir daha görmek için sudaÇeker giderim sonra kızlar dullar manastırına

Dağınık saçlarını yukarılarda uçuruyordu rüzgârLoreley Loreley diye bağırıyordu boyuna atlılar

Bir tekne göründü uzakta Rhin üstünde geliyorîçinde belâlım bir tanem beni gördü çağırıyor

Nedir bu içimdeki sevinç belli o geliyor işteŞöyle eğileyim derken yuvarlanıverdi nehire

Göreyim derken suda o canım güzelim Loreley’iGüneşler rengi saçlarını Rhin rengi gözlerini

Çeviri: İlhan Berk