Gonca Özmen

Sonbahar Üşümeleri

Çamurdan oyuncaklarda dağıldı çocukluğumBaşağın su sıkıntısındaHep ağrıdı yüzüme kazınan bozkırEllerimde buhran, sesimde tenha

Kimse işitmedi çan çiçeğiniTopraktaki yangını bilmedi tohumKırmızı soluğunda alev alev bir ırmakÜnlemsiz hayatları dolaştı durdu

Yaban bir kederde kaldı akşamın eğrisi

Beyazımda hırçın bir tarih bu yüzden(Hem sadece beyazı anımsanır kadınların)Bu yüzden az pencereli çok yalnızlıklarSonbahar üşümeleri ve saklandığım kuytular