Küskün

Aldım denize bıraktım yüzünü sessizceSuda dalgın bir mitos bir balığın ağzındanKentleri anlayınca gördüm mahcup serçeleriSaçaklar küskün ahşabın dilindenGürültüsünü emziremez olmuş toprakBir ağaç gölgesine uzanıvermiş bir evGünler de ölüp gidiyor anılarını yazamadanGiderek eskiyor akşamın sesiVe sen alacakaranlıkta belli belirsiz anımsananUzunca bir yolu gider gelirdi gözlerinBeni öpersen tüneklerim dağılır zamanaAvlun olurum arsız otunAh! Dinsel diyalektik: arzu ve günahSaklarım tenimde kumaşa batan iğneyiAğırlaşır taş plak, kan kesilir geceSonrası ürkü, bir çağ yenilgisiSöz soyunup çıkarken kabuğundanSaydıkça çoğalıyor saydıkça hamam böcekleri