Gonca Özmen

Gidiyorduk

Kusura doğru gidiyordukKuş sürüleri, kertenkeleler, su zambakları

Kusura doğru gidiyordukAramızda bir acının etten kasırgası

Perdenin soluşunu fark ettikDoldu yaprağın sayrısı

Yaşlı bir Bizans yosmasıydı zamanAcemi boyalı, bozuk lehçeli

Boşuna değil ay büyürken uyuyamamakDümdüz yaşamak saçımızı tarar gibi

Çünkü ne yapsak yumuşamıyor demirNe yapsak titremiyor içi

Orda, zeytin ağaçlarının arasındaSessiz ve bitkin durmuştuk

Seylantaşları, yaban arıları, eğik bir gökBir büküm ot, başıboş bırakılmış bir nesne

Gidiyorduk ağrısına zamanın...